En busca da cagalla do lagarto

2012-02-02T07:32:00.000-08:00

Un día

Un día hemos ser meniños

nun país bárbaro de montes

e xesteiras inmensas, amarelas,

e prados sempre verdes, e bois píos,

e infinitos regatos, patuxando

pra os muíños de mao.

Os galos de cen aldeas

traguerán do país dos mouros

carros de sol, que as loias ao mencer,

irán esparfexendo sobre os picos

e as rozas do centeo.

Nas veigas de Moimenta os poltros novos

correrán antre a herba e o restroballo

das froles, que lles chegan ao fuciño.

Por todas as veredas

haberá unha rolada de rapaces

argallando nos cómaros ao sol.

E no medio dos trigos

han de nacer brazadas de cantares

pra encher de alegría

as cambeleiras orfas desta hora.

Cómaros verdes

Aquilino Iglesia Alvariño

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/e1hdGEWHD6E

Girl With No Eyes - It's A Beautiful Day

2012-01-30T08:58:00.000-08:00

Alá nas terras altas

Por estes campos da terra miña,
bordados de oliveirais poeirentos,
vou camiñando só,
triste, canso, pensativo e vello.

Antonio Machado

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/MeJKlUKU90A

Wild Mountain Thyme - Fotheringay

2012-01-27T14:04:00.000-08:00

Home de ningures

É un auténtico home de ningures

Sentado no seu país de ningures

Facendo todos os seus plans de ningures para ninguén

Non ten ningún punto de vista

Non sabe onde vai

Non é un pouco como ti e como eu?

Home de ningures, por favor, escoita

Non sabes o que perdes

Home de ningures, o mundo está ás túas ordes

Non pode estar máis cego

Só ve o que quere

Home de ningures, de verdade que non me ves?

Home de ningures, non te preocupes

Toma o teu tempo, non corras

Déixao todo ata que alguén che bote unha man

Non ten ningún punto de vista

Non sabe onde vai

Non é un pouco como ti e como eu?

Home de ningures, por favor, escoita

Non sabes o que perdes

Home de ningures, o mundo está ás túas ordes

É un auténtico home de ningures

Sentado no seu país de ningures

Facendo os seus plans de ningures para ninguén.

Rubber Soul

The Beatles

Home invisible 2. Fotografía de Roque Soto.

Banda sonora:

http://youtu.be/AvLj72apGLI

Nowhere man - The Beatles

2012-01-27T03:52:00.000-08:00

Boss

Boss dedica unha canción aos seus pai e nai cadelos nados en USA.

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/P7SVBzWobIQ

Born to run - Bruce Springsteen (The Boss)

2012-01-26T03:49:00.000-08:00

Canción de rúa

Vergoña por que? Cando un cumpriu a súa condena,

se o deixan saír é porque é coma todos

e hai xente pola rúa que estivo en prisión.

Da mañana a noite ruamos polas avenidas

e tanto nos ten se chove ou loce o sol.

É unha ledicia atopar nas avenidas xente que fala

e falar sós, abordando rapazas a empurróns.

É unha ledicia asubiar nos portais agardando rapazas

e abrazalas pola rúa e levalas ó cine

e fumar ás agachadas, recostados nos fermosos xeonllos.

É unha ledicia falar con elas apalpando e rindo,

e de noite na cama, sentindo botarse ó pescozo

os dous brazos que nos abaixan, pensar na mañá

en que volveremos saír de prisión ó frescor do sol.

Da mañá á noite ruar borrachos

e mirar rinndo os transeúntes que pasan

e que gozan todos -mesmo os feos- de sentirse na rúa.

Da mañá á noite cantar borrachos

e atopar borrachos e iniciar discursos

que duren moito tempo e nos causen sede.

A todos eses individuos que van falando eles sós,

querémolos á noite con nós, pechados no fondo da taberna,

e acompañalos coa nosa guitarra

que salta borracha e xa non está encerrada,

senón que abre as portas de par en par para ecoar no aire,

chova fóra auga ou estrelas. Tanto ten se as avenidas

a esta hora xa non teñen rapazas fermosas paseando:

nós atoparemos o borracho que ri só

porque tamén el saíu de prisión esta noite,

e con el, facendo balbordo e cantando, faremos mañá.

Outras poesías dos anos 1931-1940

Cesare Pavese

Fotografías de Roque Soto

2012-01-24T03:24:00.000-08:00

Mozas do Barrio das Letras. Fotografía de Roque Soto.

Banda sonora:

http://youtu.be/WY80ws7WWlc

The Jackets

2012-01-24T03:07:00.000-08:00

Non volverei ser novo

Que a vida ía en serio
un empézao a comprender máis tarde
-como todos os mozos, eu vin
a levarme a vida por diante.

Deixar pegada quería
e marchar entre aplausos
-envellecer, morrer, eran tan só
as dimensións do teatro.

Pero pasou o tempo
e a verdade desagradable asoma:
envellecer, morrer,
é o único argumento da obra.

Poemas póstumos

Jaime Gil Biedma

Fotografías de Emilio Blanco

2012-01-22T08:52:00.000-08:00

Aldea en paz de praias e gaivotas

Ese duro metal que se alborea

pola banda do mar cando adormenta.

Esa onda que sube preguicente.

Ese azul. Este sámago. Esta brea.

Esta sálvea. Este olor. Esta presea

da orballada brillando. A morriñenta

voz mariña en remansos. A cincenta

luz que o día debuxa pola aldea.

Aldea en paz de praias e gaivotas

que me descansa os ollos. Que me adoita

a soñar dornas. Vagas singladuras.

Un universo libre, illas ignotas.

Esta canción do corazón. Escoita

este intre que en belezas se conxura.

Un interior sorriso

Pura Vázquez

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/uWwGV0sdOr0

Seagull - Bad Company

2012-01-22T08:16:00.000-08:00

Outros enfoques

John Gutmann naceu en 1905 na localidade alemá de Breslau, hoxe Wroclaw, poboación de Polonia. Ata a chegada do nazismo foi un pintor expresionista de sona e profesor de Historia do Arte en Berlín. Os ventos racistas na Alemania dos anos 30 do século pasado, obrigaron a Gutmann a buscar novos horizontes que atopou na fotografía como correspondente da Presse Photo. A nova andaina levouno a desembarcar en San Francisco en 1934. Dende entón a súa cámara captou o día a día dunha sociedade que camiñaba rapidamente, pero dende un ángulo diferente.

A camiño entre o expresivo e o xornalista, Gutmann recoñecía que no lle interesaba facer desesperadamente arte, pois gustaballe relacionalo coa "marabillosa extravagancia que é a vida". Morreu en 1998, tempo no que xa era considerado un dos grandes da fotografía que se sintiu moi identificado coa súa cidade de adopción: San Francisco, que é o escenario das tres instántaneas que aparecen neste espazo, entre elas a primeira, un autorretrato no que está mirar cara a a Nortj Beacha e a súa baía.

http://www.johngutmann.org/

2012-01-22T07:24:00.000-08:00

Compás de versos

As ondas farán salitre a túa argamasa
e rematarás como ídolo de barro.
Tanta vaidade ten contado o tempo,
só o amor perdurará na historia.
Recuperarei o lugar que me roubou a cobiza.
Non me quitarán inmensidade os teus ladrillos.

Milagros Morales García

http://poetaenparo.blogspot.com/

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=Gr-QqrOkrNw&feature=colike

Song for a blue heart - The Gift

2012-01-20T02:31:00.000-08:00

Corpo de tango

Amo los pájaros perdidos
que vuelven desde el más allá,
a confundirse con un cielo
que nunca más podré recuperar.

Vuelven de nuevo los recuerdos,
las horas jóvenes que di
y desde el mar llega un fantasma
hecho de cosas que amé y perdí.

Todo fue un sueño, un sueño que perdimos,
como perdimos los pájaros y el mar,
un sueño breve y antiguo como el tiempo
que los espejos no pueden reflejar.

Después busqué perderte en tantas otras
y aquella otra y todas eras vos;
por fin logré reconocer cuando un adiós es un adiós,
la soledad me devoró y fuimos dos.

Vuelven los pájaros nocturnos
que vuelan ciegos sobre el mar,
la noche entera es un espejo
que me devuelve tu soledad.

Soy sólo un pájaro perdido
que vuelve desde el más allá
a confundirse con un cielo
que nunca más podré recuperar.

Los pájaros perdidos

Letra de Mario Trejo

Música: Astor Piazzolla

Banda sonora:

http://youtu.be/3wk3FRt_3Bc

Los pájaros perdidos- Susana Rinaldi

2012-01-20T02:02:00.000-08:00

Já Foste Linda, Rosa!

Olá rosa como vais
Faz tempo que te não vejo
Desde alfama aos olivais
Dá-me um abraço e um beijo
(olá rosa como vais)

Com o passo controlado
E o gesto distraído
Vais comprando por ouvido
Um "hambúrguer" que sabe a pescado
Um pudim a esparregado
E o chouriço a coisas mais
Quando o esgoto dá ao cais
Faz enjoar de repente
Anda aí gente doente
Olá rosa como vais

Tens os olhos consumidos
Num anúncio de auto-estrada
E sabem-me a laranjada
Os teus lábios percorridos
Por ácidos e anidridos
Dos produtos de sobejo
Quem te fez esse desejo
Em conserva e congelado
Oh rosa tens mau olhado
Faz tempo que te não vejo

Já foste linda rosa
Agora já não o és
Tu tens da cabeça aos pés
Uma estranha simbiose
De amargura e glicose
Arranha-céus de capitais
Vão-se acabando arraiais
Já os tascos estão fechados
Só vejo supermercados
Desde alfama aos olivais

Canta uma canção catita
Não editada em cassete
Nem daquele chato do fausto
Pappeti
Faz uma cara bonita
Tu és a minha favorita
Por isso vou a tua
Com o coração em brasa
Mas não me dês pasta de queijo
Nem sopinhas enlatadas
Nem pescadas congeladas
Dá-me um abraço e um beijo

Histórias de viajeiros

Fausto Bordalo Dias

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/m17To5SsPak

Já foste linda, Rosa! - Fausto

2012-01-20T00:57:00.000-08:00

Os cóbados no barandal

Atopamos esta madrugarada
na gayola do Mar
unha illa perdida

Armaremos de novo a gayola
Vai a sair o Sol
improvisado e dosourentado

Xa temos tantas estrelas
e tantas luas sumisas
que non caben no barco nin na noite

Xuntaremos paxaros sin xeografía
pra xogar cas distanzas
d'as suas áas amplexadoras

E os adeuses das nubes
mudos e irremediabes

E armaremos unha rede de ronseles
pra recobrar as saudades
co seu viaxe feito
polos oucéanos do noso corazón.

De catro a catro
Manuel Antonio

No porto de noite 2. Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=mPwg5UMR9nk&feature=colike

Unha noite - Xorima

2012-01-19T10:49:00.000-08:00

Ante as torres de Compostela

Tamén a pedra, se hai estrelas, voa.
Sobre a noite biselada e fría
crecede, xemelgos lirios de ousadía;
crecede, puxade, torres de Compostela.

Campo de estrelas a vosa fronte anhela,
silenciosas mestras de porfía.
No meu peito ?ay, amor? a miña fantasía
torres máis altas labra. A alma vela.

E ela ?tú? aquí, comigo, aínda que non alcanzas
cos teus dedos as miñas torres de esperanzas
como eu estas de pedra cos meus,

contempla entre as miñas torres as estrelas,
non estas de outono, bórraas; aquelas
do noso agosto ardendo en sonos fríos.

Gerardo Diego

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/4ZAHFjXzkW8

Levousa fremosa - DOA

2012-01-19T10:22:00.000-08:00

Eleanor Rigby

Ah, mira toda a xente solitaria
Ah, mira toda a xente solitaria
Eleanor Rigby
Recolle o arroz na igrexa onde se celebrou unha voda
Vive nun sono
Espera na ventá
Cunha cara que garda nunha xerra xunto á porta
Para quen é?
Toda a xente solitaria
De onde vén?
Toda a xente solitaria
De onde é?
O pai McKenzie
Escribe un sermón que ninguén oirá
Ninguén se achega
Mírao traballando
Zurcindo os seus calcetíns de noite cando non hai ninguén
Que máis lle dá?
Toda a xente solitaria
De onde vén?
Toda a xente solitaria
De onde é?
Ah, mira toda a xente solitaria
Ah, mira toda a xente solitaria
Eleanor Rigby
Morreu na igrexa e foi enterrada co seu nome
Ninguén acudiu
O pai McKenzie
Limpándose o po das mans mentres se afasta da tumba
Ninguén se salvou
Toda a xente solitaria
De onde vén?
Toda a xente solitaria
De onde é?.

Revolver
The Beatles

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=quveWDT89mU&feature=colike

Eleanor Rigby - Aretha Franklin

2012-01-19T09:50:00.000-08:00

Soneto para uma estação

Estas sombras antigas de poente
guardam arcos de sol - dias de outono -
desfolhados na noite, nunca ausente,
quando as horas bocejam voz de sono.

São instantes maduros de nascente
na surpresa incessante do mês nono,
concebidos em gestos, mão silente,
quando as horas bocejam cor de sono.

Entre os cílios, o mundo em movimento,
sob as asas dos olhos morre um vento
para não ser sequer restos de sono.

Mas ao leste dos lábios pousa a aurora
fogem sombras antigas, vão-se embora...
surgem arcos de sol - dias de outono.

Majela Colares

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/4-mf5YE-bm0

Vendaval - Manolo Tarancón

2012-01-18T16:06:00.000-08:00

Nao senlleira

¡Quén dera ser nao senlleira
n-aquel mar non presentido
das ja mergulladas terras!

Sen ceo, sen astros, sen vento,
sempre â toa pol-as ondas deitado no esquecimento,

nin andar nin desandar,
nin ter outro coido acedo
que leijarse ir pol-o mar…

¡Quén dera ser nao senlleira!
Sen fito –estrela nin porto–
¡ser eu a propia ribeira!

Fermín Bouza Brey

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/XOyiDIUhbAE

Painting box - The Incredible String Band

2012-01-18T15:20:00.000-08:00

Case se ve como madura o día...

Case se ve como madura o día
e a pedra dóurase igual que o pan,
paseando intúese
o punto de sazón que logra o tempo.
Soan como gozosos
conxuros as palabras
que non podemos entender, o frío
é un bo compañeiro de modais
algo ásperos talvez.
Este é un universo en miniatura
con froiteiros, floristas e tahonas,
amarelo de sol,
que é o último toque
que a praza esperaba ansiosamente
para a súa plenitude.
Coma se se cumprise unha promesa
que á fin nos fai ser tal como somos.

Carlos Pujol

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/vJII5FLAmGc

Albuquerque - Gillian Welch & Dave Rawlings

2012-01-18T01:47:00.000-08:00

Fotografías de Emilio Blanco

Banda sonora:

http://youtu.be/fhmqtQZHIsQ

Mountain song - P.E.R.R.O.

2012-01-15T06:00:00.000-08:00

Jazz-Lilith

Cos meus ollos escoito, cos meus ollos
de menta e de cristal desmesurado.
Cos meus ollos de piano no ocaso,
cos meus ollos de tigre e de cerdeira.
Cos meus ollos escoito os acordes,
os esgazados sons da tarde,
os sons do amor e do salouco,
as coxas que se achegan polo ceo.
Cos meus ollos escoito tantas selvas,
tantas selvas de furia e de carbúnculos.
Cos meus ollos de piano, cos meus ollos
de cacharela abandonada no deserto.
Os acordes rompen no canto,
os acordes québranse nas árbores,
as coxas achéganse polo ceo,
as coxas de magnolia e de cinza.
Cos meus ollos escoito as dúas coxas,
cos meus ollos de menta e de asasino,
cos meus ollos de músico extraviado.

Juan Eduardo Cirlot

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=LffH5f7puqs&feature=colike

Michel Petrucciani Trio

2012-01-15T04:57:00.000-08:00

Jazz

No medio da máis intensa luz,
entre unha noite urxida e tremente
vexo a música morta
perseguida polo músico morto.

Para Bunny Lang
Gregory Corso

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=YNMXG3DoIFY&feature=colike

I'll Be Seeing You - Tony Fruscella

2012-01-14T12:07:00.000-08:00

Dormido na herba

Todos veñen a darme consello.
Eu estou durmido xunto a un pozo.

Todos se achegan e dinme:
-A vida váisete,
e ti téndeste na herba,
baixo a luz máis tenue do crepúsculo,
atento soamente
a mirar como nace
o tremor do luceiro
ou o pequeno rumor
da auga, entre as árbores.

E ti téndeste sobre a herba:
cando xa os teus cabelos
comezan a sentir
máis preto e fríos que nunca,
a caricia e o bico
da man constante
e sono da lúa.

E ti téndeste sobre a herba:
cando apenas se podes
sentir no teu costado
a húmida calor
do gran que xermina
e o amargo renxer
da rosa morta.

E ti téndeste sobre a herba:
cando apenas se o vento
contén o seu rigor,
ao mirar en ruína
os muros das túas costas,
e, o sol, nin se detén
a levantar o teu sangue do silencio. -

Todos se achegan e dinme:
-Ti dormes na terra
e o teu corazón sangra
e sangra, gota a gota
xa sen dor, enriba do teu sono,
como no máis escuro do xardín, na noite,
xa sen olor, mórrese a violeta. -
Todos veñen a darme consello.
Eu estou durmido xunto a un pozo.

Só, se algún amigo meu
achégase, e, sen pregunta
dáme un abrazo entre as sombras:
lévoo ata asomarnos
ao bordo, xuntos, do abismo,
e, nas súas profundas augas,
ver chorar á lúa e o seu reflexo,
que máis tarde ha de afundirse
como pedra de ouro,
baixo o outono frío da morte.

Xardín secreto

Emilio Prados

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/TAtJKqpohvE

I'm so tired - The Beatles

2012-01-11T14:41:00.000-08:00

Como esas fontes frescas

Como esas fontes frescas, agachadas

no fondo das sombrías arboredas,

onde o medoso cervo fuxitivo

un instante repousa da carreira

e mata asede a grolos, sempre inquedo

do máis levián rumor da folla seca,

este meu corazón

é unha fonte segreda,

homilde e silenziosa

de ágoa limpa e serea.

Non quero que se enlixe

a fontiña segreda,

non quero que se enlixe

porque, algún día, ela

¡ten de chegar á fonte,

fuxitiva e sedenta!

A rosa de cen follas

Ramón Cabanillas

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/lQVtIX33LX0

If Only- Rick Wakeman

2012-01-10T02:52:00.000-08:00

Un neno nos outeiros

Son un neno nestes outeiros
Estou fóra, estou só
Son un neno nestes outeiros
E busco auga
E busco vida

Quen me vai mostrar o río
e preguntarame o meu nome?
Non hai ninguén aquí que queira facelo?
Está ben, cheguei a estes outeiros
E chegarei ao río
Igual que decido irme

Da casa do meu pai
Son un neno nestes outeiros
Son un neno

Expulsado da cidade
Onde ninguén me tocou
Estou fóra, estou só
Son un neno nestes outeiros
E busco auga
E busco vida

Jackson Brown (1972)
Jackson Brown

Fotografías de Emilio Blanco

Banda sonora:

http://youtu.be/A6yzj_mVj1s

A child in these hills - Jackson Browne

2012-01-08T06:26:00.000-08:00

Meia dúzia de haicais

Nos lábios as pétalas

Em murmúrios de flores

voam pelo espaço.

Pelejam as uvas
nos bailados das parreiras
sabor do vinho.

Prenúncio de orvalho

fertilizando as abelhas

nas rosas do vento.

Astúcia de grito
pelas veredas ouvimos
no outono do tempo.

Saudades se escondem

no baú das sutilezas

pejadas de véus

O fio do tempo

tece a noite devagar

e assim anoitece.

Telma de Figueiredo Brilhante

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=2UkSYx8yMf0&feature=results_main&playnext=1&list=PL083AD5235383F7E3

Shot - Bruna Caram

2012-01-08T05:56:00.000-08:00

Testimuña

Presento a testimuña das feridas
-mocedá derrubada,
tronzada frol de arelas-
e doume aos berros fondos dos camiños.
Ollade cómo estamos mutilados,
ergueitos os muñós apodrecidos
na noite interminábel.
Vede qué longas sombras dondas
pasan correndo, fuxindo cara á morte,
pola sede calada de aquil día
-Día da Dor sin Nome-
que ha de escribirse aínda nas estrelas.
Presento a testimuña dos aldraxes
e doume o medo dos primeiros homes
que alcenderon lumieiras nos curutos
e creeron na libertá dos soños.

Longa noite de pedra

Celso Emilio Ferreiro

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=DFmksqCFifI

Notas necrolóxicas - Luis Emilio Batallán

2012-01-08T05:08:00.000-08:00

Isaac Díaz Pardo (1920-2012)

http://gl.wikipedia.org/wiki/Isaac_D%C3%ADaz_Pardo

http://www.youtube.com/watch?v=zytLUE--FVE

2012-01-01T13:37:00.000-08:00

Combinación

Por iso en ocasións suxírese algunha combinación farto caprichosa, como engadir na mariñada ramas de ciprés, follas de eucalipto ou flor de piñeiro, con xenerosidade de loureiros e finas herbas. Así, a través desta unificación do dispar, Gallón o Sábalo, por exemplo, pode facer unha comida baixo o mar na que se serven ostras, lagostas, congros, salmóns, rodaballos... sazonados con herbas mariñas e cociñados con grandes augamares vermellas (...), oíndo o canto das sereas e considerando a danza das fillas morenas das algas.

Cunqueiro gastrónomo manierista dos escuros e terribles tempos
Pilar González Martínez

Fotografía de Roque Soto

Dedicado a Trébula e súa xente

http://restaurantetrebula.com/

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=vMTEtDBHGY4&list=FLm9WR7cHYIf76OP97YpfNfA&index=20&feature=plpp_video

Song to the siren - Tim Buckley

2011-12-30T03:55:00.000-08:00

Porta

Entre os xestos do mundo

recibín o que me dan as portas.

Na luz as vin

ou seladas ou entreabertas

e virando as costas

da cor da zorra

por que foi que as fixemos

para ser súas prisioneiras?

Do gran froito da casa

son a casca avarenta.

O fogo amigo que gozan

a ruta non o prestan.

Canto que dentro cantamos

o sofocan súas madeiras

e a súa ledicia non convidan

como a granada aberta:

Sibilas cheas de po,

nunca mozas, nacidas vellas!

Gabriela Mistral

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=YwzYz5XCUs0&feature=BFa&list=FLm9WR7cHYIf76OP97YpfNfA&lf=mh_lolz

Walk On Hot Coals - Rory Gallagher

2011-12-27T03:28:00.000-08:00

Mar

Un viaxeiro
desperta a outro viaxeiro
ao ver o mar.

Chôsi

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=0RLuravZbOk&feature=related

Sailin' The Wind

2011-12-20T10:30:00.000-08:00

Viagens

Em todo o sítio a encontro, nas viagens que abraço / Ou imagino, também entre as pregas da rotina / Desse fluir diário, qual face de vulgar esquina / Com ela vivo e decerto que bem pouco faço! / É uma inconsciência quase, específica forma / De respirar, um pressentimento, um vago aroma / Na atmosfera se evolando ou pressentindo, oh dona / De magia e mistério, sem fixar regra ou norma! / Ela é fado ou destino, uns dirão graça ou bênção / E outros, talvez, falha, falta ou maldição, depende / Da perspectiva, objectivos em que alguém se entende / - Estes anos em que por algo bate o coração… / Ando com ela, sou-lhe fiel, e não saberia / Fugir-lhe ou deixá-la, mistério, aragem esguia.

Música de viagem
Cristino Cortes

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=eUQp-kyqg1w&feature=related

Cansaço - Ana Moura

2011-12-19T11:32:00.000-08:00

Ela é un arco da vella

Ela aparece con cores por todas as partes

Peitea o seu pelo

É como un arco da vella

Peiteando cores no aire, por todas as partes

Aparece con cores

Víchela vestida de azul?

Mira o ceo en fronte teu

E o seu rostro é como unha vela

Unha mouta branca tan fermosa e pálida

Viches unha dama máis fermosa?

Ela aparece con cores por todas as partes

Peitea o seu pelo

É como un arco da vella

Peiteando cores no aire, por todas as partes

Aparece con cores

Their Satanic Majesties Request

The Rolling Stones

Fotografías de Emilio Blanco

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=PcYNUX0g4e8&list=FLm9WR7cHYIf76OP97YpfNfA&feature=plcp&context=C3831769FDOEgsToPDskLhefdnioJavGkzL_WdoFif

She´s a rainbow - The Rolling Stones

2011-12-14T14:24:00.000-08:00

LXVII

Que saudades eu sinto desta flor,

Que vai murchar!

E desta gota de água e de esplendor,

Um pequenino mundo que é só mar.

E desta imagem que por mim passou

Misteriosamente.

E desta folha pálida e tremente

Que tombou...

Da voz do vento que me deixa mudo,

E deste meu espanto de criança.

Que saudades de tudo eu sinto, porque tudo

É feito de lembrança...

Versos Pobres

Teixeira de Pascoaes

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?

v=XY98V65li3E&feature=related

Wish You Were Here - Radiohead

2011-12-13T10:00:00.000-08:00

A guitarra

Empeza o choro

da guitarra.

Rompen as copas da madrugada.

Empeza o choro da guitarra.

É inútil calala.

É imposible calala.

Chora monótona

como chora a auga,

como chora o vento

sobre a nevada.

É imposible calala.

Chora por cousas

afastadas.

Area do Sur quente

que pide camelias brancas.

Chora frecha sen branco,

a tarde sen mañá,

e o primeiro paxaro morto

sobre a rama.

!Oh guitarra!

Corazón malferido

por cinco espadas.

O poema do cante jondo

Federico García Lorca

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=hp4Kfn6Rkik

While My Guitar Gently Weeps - George Harrison in Concert for Bangla Desch 1971

2011-12-13T03:30:00.000-08:00

O Vampiro

No colo do serán triste

eu invoquei a túa dor... Sentilo era

Sentirche o corazón! Palideciches

ata a voz, as túas pálpebras de cera

Baixaron...e callache...Pareciche

oír pasar a morte...Eu que abrira

a túa ferida mordín nela -Sentíchesme?-

Como no ouro dun favo mordera!

E espremín máis, traidora, docemente

o teu corazón ferido mortalmente;

pola cruel daga rara e exquisita

dun mal sen nome, Ata sangralo en choro!

e as mil bocas da miña sede maldita

tendín a esa fonte aberta no teu pesar

Por que fun o teu vampiro de amargura?

Son flor ou estirpe dunha especie escura

que come chagas e que bebe o choro?

Delmira Agustini

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=k3Eyku3xlLs&feature=related

Lady Lucifera - Danzing

2011-12-13T02:55:00.000-08:00

Farol

escuro unánime

só queda un farol

que pide auxilio

Mario Benedetti

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?

v=sYJKNxBeokg&feature=related

Ponto de luz - Sara Tavares

2011-12-11T12:18:00.000-08:00

Sei o que significa

Sei o que significa o

adiviño

este murmurio aquí preto esta cousa apracible flúe

apracible e alegre

e eu por primeira vez sen movemento petrificado

no medio da

corrente

eu duro eu xélido eu ausente eu atónito

mirando

Epitafio

Giorgio Bassani

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=xVqU_V26dIE&feature=related

Un anno d'amore - Mina

2011-12-11T11:13:00.000-08:00

Eight miles high

Oito millas de altura e ao tocar terra

Encontrarás que é máis estraña que antes

Sinais na rúa que din onde vas

Estou nun lugar que non coñezo.

...

....

Fitth Dimension
The Byrds

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=8bMjUU972So

Eight Miles High - The Byrds

2011-12-11T10:23:00.000-08:00

Ao sono

Suave embalsamador da ríxida media noite,

que pechas con coidadosos dedos

os nosos ollos que ansían ocultarse da luz,

envolvidos na penumbra dun esquecemento celestial;

oh doce sono, se así te prace, pecha,

no medio do teu canto, os meus ollos anhelantes,

ou agarda o 'Así sexa', ata que a túa papoula

derrame sobre o meu leito os dons do teu arrolo.

Líbrame, pois, ou o día que se foi volverá

a iluminar a miña almofada, xerando aflicións;

da conciencia líbrame, que impón, inquisitiva,

a súa vontade no escuro, furgando como unha toupa;

xira ben, coa chave, os peches engraxados,

e sela así a furna silenciosa do meu espírito.

John Keats

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=DlwAWFxtNak&feature=related

I pray - Martin Stephenson & The Daintees

2011-12-10T15:06:00.000-08:00

Soldado3
Chegaron ás aforas da cidade
cubertos de borralla e de cansancio.
O teniente berrou "alto, quén vive";
na inmensa soedá nasceron nardos.
O silencio da noite estrelecida
era un longuísimo camiño branco.
As cartucheiras ían tintintín,
decían tintintín, marcando o paso.
Un bisoño decúbito supino
miraba para o ceo despiadado,
no fusil unha mau,
na outra mau un saco.
O fillo da súa nai estaba morto,
groriosamente morto sobre un charco.
Tiña nos ollos vento. Preguntaba
cunha ollada azul de animal manso.
Xorxe, meu vello, meu eterno amigo,
dime no que estás pensando.

Longa noite de pedra

Celso Emilio Ferreiro

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=STv-0kQMmE4&feature=related

War Pigs - Black Sabbath

2011-12-10T13:52:00.000-08:00

O home invisible

Mírase no espello que xa non o reflicte,

todo, menos el, aparece na fría superficie,

o cuarto, mobles e cadros, a variable luz do día.

Así aprende, con terror silencioso, a verse,

non nos xestos teatrais? aínda trazos humanos? da morte,

senón nos días de despois, no baleiro da nada.

Inútil pechar os ollos, estúpido romper o testán espello,

buscar outro máis fiel ou máis amable.

É el, só o home invisible, o que desaparece,

é só el, unha pegada borrada,

que non contempla a ninguén, porque é ninguén,

a nada no cristal indiferente da vida.

Leopoldo María Panero

Fotografía de Roque Soto

2011-12-01T11:01:00.000-08:00

Cumio

Firme, baixo o meu pé, certa e segura,
de pedra e música téñote;
non como entón, cando a cada instante
erguíaste do meu sono.

Agora podo tocar as túas lombas tenras,
o verde fresco das túas augas.
Agora estamos, de novo, fronte a fronte
como dous vellos camaradas.

Nova canción con novos instrumentos.
Cantas, dórmesme e arrólasme.
Fas eternidade do meu pasado.
E logo o tempo íspese.

Cantarte, abrir o cárcere onde espera
tanta paixón acumulada!
E ver perderse a nosa antiga imaxe
arrebatada pola auga.

Firme, baixo o meu pé, certa e segura,
de pedra e música téñote.
Señor, Señor, Señor: todo o mesmo.
Pero, que fixeches do meu tempo?

Terra sen nós

José Hierro

Fotografía de Emilio Blanco

Banda sonora:

http://youtu.be/TTHveS0UjKw

Sad Blue Mountain - Emilie Lund

2011-12-01T10:00:00.000-08:00

Acolá están as illas

Acolá están as illas. Paso a man polo lombo do vento

que mas deu coma un can no monte dá perdiz

agardo que se ergan e voen sobre o mar.

A alma anda nestes inventos porque non lle abonda

o que é como é do mundo

quixer facer pombas con auga e amieiros de pruma

e en vez de carro que polos camiños do monte

baixase cantando a lúa arrastrada

por un tiro de peixes prateados.

- Pro estes inventos soio sirven

pra distraer a alma das suas contas,

tanto de amor e bágoas, dez por cento

de perdidos amores, e oitenta de soedade

que a vistes áspera como unha camisa de estopa

e queres pór unha ollada de seda no mencer

e nóna tés, veciño da tristura e do medo

a metade de ti morto sin enterrar

pra que a outra metade se decate.

Entón disimulando canto, e coas mentiras

fágome unha sorrisa de xardín en festas.

Herba aqui e acolá
Álvaro Cunqueiro

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/khZIweWzvCY

Beach on the moon - Kurt Vile

2011-12-01T09:26:00.000-08:00

Río de lúa

Río de lúa, máis dunha milla de ancho

Voute cruzar á modo algún día,

Vello creador de sonos,

Esnaquizador de corazóns...

ondequeira que vaias,

Eu sigo o teu camiño.

Dous vagabundos, para ver o mundo

Hai tanto mundo para ver

Os dous buscamos o mesmo arco da vella

Que nos agarda ao final da curva...

O meu fiel amigo,

O río de lúa e eu.

Moon river

Henry Mancini e Johnny Mercer

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/ckMVqRH_4iE

Moon river, por Audrey Hepburn, enBreakfast at Tiffany's

2011-11-30T11:50:00.000-08:00

Chuva de caju

Como te chamas, pequena chuva inconstante e
                                                       [ breve?
Como te chamas, dize, chuva simples e leve?
Tereza? Maria?
Entra, invade a casa, molha o chão,
Molha a mesa e os livros.
Sei de onde vens, sei por onde andaste.
Vens dos subúrbios distantes, dos sítios
                                                   [ aromáticos.
Onde as mangueiras florescem, onde há cajus e
                                                   [ mangabas,
Onde os coqueiros se aprumam nos baldes dos
                                                   [ viveiros
E em noites de lua cheia passam rondando os
                                                   [ maruins:
Lama viva, espírito do ar noturno do mangue.
Invade a casa, molha o chão,
Muito me agrada a tua companhia,
Porque eu te quero muito bem, doce chuva,
Quer te chames Tereza ou Maria.

Poemas

Joaquim Cardozo

Debuxo de Sill Scaroni, a quen adico poema, canción e un forte apreixo.

Banda sonora:

http://youtu.be/s6ndU7GKpjI

Gentle rain - Astrud Gilberto

2011-11-29T06:49:00.000-08:00

Día de chuvia

Nunca máis esta chuvia

nin esa mancha de luz

na pena

nin o bordo

desa nube

nin o teu inmóbil sorriso

fuxitivo.

Nunca máis este instante

que xa me di adeus

dende os teus ollos.

Claribel Alegría

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/dQA4EoE2cOM

The rain . Melody Gardot

2011-11-29T02:50:00.001-08:00

Letras Galegas 2011

Sinten os fíos do día

cair na súa estructura destecida

os cinco dedos fríos

da noite dixital que me persigue

cos seus galgos de sombra vixiante.

E a miña imaxe vaise cara á noite

sen a lus que a limita

medrando nesa tebra familiar.

poemas 1981 - 1991

Lois Pereiro

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/a3BzjfAjug4

Wild man - Kate Bush

2011-11-28T12:37:00.000-08:00

Sóror Saudade

A Américo Durão

Irmã, Sóror Saudade me chamaste…

E na minh'alma o nome iluminou-se

Como um vitral ao sol, como se fosse

A luz do próprio sonho que sonhaste.

Numa tarde de Outono o murmuraste,

Toda a mágoa do Outono ele me trouxe,

Jamais me hão-de chamar outro mais doce.

Com ele bem mais triste me tornaste…

E baixinho, na lama da minh'alma,

Como bênção de sol que afaga e acalma,

Nas horas más de febre e de ansiedade,

Como se fossem pétalas caindo

Digo as palavras desse nome lindo

Que tu me deste: «Irmã, Sóror Saudade…»

Livro de Sóror Saudade

Florelba Espanca

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/AFFo1pu4q7Q

Songbird - Eva Cassidy

2011-11-28T11:09:00.000-08:00

Lecer

Gavotas que levan no peteiro
as cartas dos mariñeiros namorados
Vapores burgueses
que nos ofrecen o remborque do seu fume
Pero as nosas velas encalmadas
espantan a bandazos
as horas como moscas
Vigo está tan lonxe
que se desorientaron as cartas mariñas
Unha pipa mais
de vagar
deica ver a hora que dá o reloxe
Entra unha fría de vento?
- moi ben!
Enrolarase a pausa
nas súas espiraes
E non sabemos
(abonda xa de parénteses)
engadirnos outra volta
a todo eso que se nos esquenceu.

De catro a catro

Manuel Antonio

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/mqnA7oHOrEQ

Xorima - Xorima

2011-11-25T14:46:00.000-08:00

O pastor

Que doce é a doce fortuna do pastor!
Deambula dende a alba ata o atardecer;
debe seguir o seu rabaño o día enteiro,
e a súa lingua embeberase con loanzas.

Pois oe o inocente chamado do año,
e escoita a tenra resposta da ovella;
vixía mentres permanecen en calma

pois saben cando está próximo o seu pastor.

William Blake

Porta da corte. Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/CbiPDSxFgd8

Break On Through (To the Other Side) - The Doors

2011-11-24T12:21:00.000-08:00

As plantas do lago

víronte unha mañá.

Os seixos as cabras a suor

están fóra dos días,

coma a auga do lago.

A dor e o tumulto dos días

non rabuñan o lago.

Pasarán as mañás,

pasarán as angustias,

outros seixos e suor

morderanche o sangue

-non será así sempre-.

Volverás atopar algo.

Regresará unha mañá

que, alén do tumulto,

estarás soa no lago.

Dúas poesías de 1946

Cesare Pavese

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/NN8SuKJTWGQ

Te me escapas como agua entre los dedos - Eva Cortés

2011-11-24T11:11:00.000-08:00

Outros enfoques

Produce ledicia atoparse con xente coñecida á que non ves dende hai tempo. Sobre todo cando aprecias que esa persoa mantén intacta a personalidade pola que a admiras. Luis Davila (Bueu, 1972) inauguraba esta mañá a súa exposición Entre liñas, no edificio da Xunta de Galicia en Vigo, onde permanece aberta ata o 25 de xaneiro de 2012.

Coñezo a súa faceta de debuxante, non esquezo a de humorista e agora encontrome coa de pintor, aínda que tamén coñecin a de compañeiro de traballo sempre atento e xeneroso. Polo tanto rompo unha lanza ao seu favor e animo a que visiteis a exposición na que Davila "transportanos por un mundo de cor, forma, sons e trazos dinámicos e estructurados, organizados de finalmente compostos para o deleite visual".

http://luisdavila.artelista.com/

http://obichero.blogspot.com/

Entrevista:

http://www.delmorrazo.com/entrevistas/davila.html

2011-11-23T11:13:00.000-08:00

Era polo inverno, inverno

Sorbo a sorbo... amodiño!

nos labios o bico do viño.

Paso a paso sen perder o paso,

faise camiño con tino,

alóngase o momento,

detense o tempo.

Zoa o vento fora,

co inverno na boca.

Xea e neva... hoxe,

neva e xea coma onte...

... E na lareira, ó quente,

a xente ca mirada ausente

pérdese en amores co lume.

Por debaixo da ponte vella de ferro,

levando os silencios da noite,

camiña sen ruido, o río

cara ó infinito do mar.

E queda, inda na lareira,

aquela brasa que hoxe me mira

e, sen apagarse, me fala

que hai poesía e vida

cando hai unha mirada

en amores prendida

e unha brasa encendida.

Xaneiro do 2007

Hilario González Fernández

Fotografías de Emilio Blanco

Banda sonora:

http://youtu.be/a502RejLz8s

Art Garfunkel - Bright Eyes

2011-11-21T15:16:00.000-08:00

Soneto da separação

De repente do riso fez-se o pranto

Silencioso e branco como a bruma

E das bocas unidas fez-se a espuma

E das mãos espalmadas fez-se o espanto.

De repente da calma fez-se o vento

Que dos olhos desfez a última chama

E da paixão fez-se o pressentimento

E do momento imóvel fez-se o drama.

De repente, não mais que de repente

Fez-se de triste o que se fez amante

E de sozinho o que se fez contente.

Fez-se do amigo próximo o distante

Fez-se da vida uma aventura errante

De repente, não mais que de repente.

Sonetos e baladas

Vinicius de Moraes

Fotografía Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/UMyZ7anxsQY

Canción triste - Jesse Cook

2011-11-19T12:10:00.000-08:00

Cantigas para amigos

Pepe Rodríguez, o da barba en flor.

cando cae a tarde colle o metro ata Sol,
sobe as escaleiras asubiando unha canción,
ollada de esguello, chega á Praza Maior.

Pepe Rodríguez, o da barba en flor,
é celta e árabe, ibero e español,
romántico e toureiro, guitarreiro e cantor,
de mulleres e viños moi bo catador.

Pepe Rodríguez, o da barba en flor,
do "American Pie" é gran degustador
Arco de Coiteleiros baixa con tal primor
que estranxeiras e "guiris" lle demandan amor.

Pepe Rodríguez, o da barba en flor,

sabe inglés que aprendeu de noite nun mesón.
Chega pois e sorrí, un viño e xa ligou
!Oh! meu Pepe, o da barba en flor.

Fálalles de Unamuno, de Goya e de Colón,
de Segovia e Toledo, de praias e de sol
e de Pablo Guerrero, por aquilo do folk.
Bo isto derradeiro inventeimo eu.

Pepe Rodríguez, o da barba en flor,
leva ás súas "guiris" a un piso cuqueto,
e despois dunhas copas o que alí sucedeu
nin o contas as crónicas, nin o contarei eu.

Pepe Rodríguez, o da barba en flor,
pórtase como o que é, un lexítimo español,
e regálalles un sombreiro cordobés, como non,
e unhas cantas postais de Madrid con amor.

!Oh! meu Pepe, o da barba en flor,
os teus amigos envéxante pola túa liberación,
vives como en Europa e salvas a tradición:
que os séculos te canten, como che canto eu.

Pepe Rodríguez, o da barba en flor

Pablo Guerrero

Do LP: A cántaros (1972). Tamén en Pablo Guerrero no Olympia (1975)

Fotografías de Roque Soto

2011-11-17T10:37:00.000-08:00

Auga puro elemento

Auga, puro elemento, dondequeira abandonas
a túa mansión baixo terra, herbas verdes e flores
de brillante cor e plantas coas súas bagas,
xurdindo cara á vida, adornan o teu cortexo;
e no estío, cando o sol arde, veloces
insectos resplandecen e, voando, séguente.
Se falta a túa bondade, funga o bosque, e cervo
e cerva e cazador coa súa lanza, xuntos
languidecen e caen. Non deixa de sentirse
na alma turbada a túa benigna influencia;
e talvez na entraña marmórea da terra,
onde sofren tormento espíritos que choran
graza e bondade perdidas, os teus murmurios apagan

a súa angustia e os teus mesturan os seus doce cantos.

William Wordsworth

Fotografías de Emilio Blanco

Banda sonora:

http://youtu.be/swBiKyBWoWE

Ripplin' Waters - Nitty Gritty Dirt Band

2011-11-17T09:38:00.000-08:00

Árbore azul

Cando os teus ollos se encontran coa miña soidade
O silencio convértese en froita
E o sono en temporal
Entreábrense portas prohibidas
E Eva aprende a sufrir.

Cando a miña soidade se encontra cos teus ollos
O desexo sobe e derrámase
Ás veces marea insolente
Onda que corre sen fin
O zume que cae gota a gota
Zume máis ardente que un tormento
Inicio que nunca se cumpre.

Cando os teus ollos e a miña soidade se encontran
Entrégome núa como a chuvia
E núa como un seo soñado
Tenra como o lume que madura a viña
Múltiple entrégome
Ata que naza a árbore do teu amor
Tan alto e rebelde
Tan rebelde e tan meu
Frecha que volve ao arco
Palmeira azul cravada nas miñas nubes
Ceo crecente que nada deterá.

Yumana Haddad

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/mDfrv953bsI

Por tu cuerpo - Luis Pastor

2011-11-17T07:54:00.000-08:00

Lajes

Passei entre eles estrangeiro porém nenhum viu que eu o era. Vivi entre eles espião, e ninguém, nem eu, suspeitou que eu o fosse. Todos me tinham por parente: nenhum sabia que me haviam trocado à nascença. Assim fui igual aos outros sem semelhança, irmão de todos sem ser família.

Vinha de prodigiosas terras, de paisagens melhores que a vida, mas das terras nunca falei, senão comigo, e das paisagens, vistas se sonhava, nunca lhes dei notícia. Meus passos eram como os deles nos soalhos e nas lajes, mas o meu coração estava longe, ainda que batesse perto, senhor falso de um corpo desterrado e estranho.

Livro do Desassossego

Fernando Pessoa

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/tKRF1Ftko8E

Impresiones intimas, de Federico Mompou - Alicia de Larrocha

2011-11-15T12:47:00.000-08:00

Compás de versos

Traspasoume unha nube,
veu cara a min como un fantasma.
Sentín a súa frescura na miña cara e a súa présa,
eu non era o seu destino,
pero nos poseimos un instante ambas as dúas.
Non saberei nunca se ela
respirou tan profundo como eu ao inspirala,
se a miña expiración vaga polo infinito parte súa.

Milagros Morales García

http://poetaenparo.blogspot.com/

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/6FJyHqfdcPw

Love of my life - Donovan

2011-11-15T03:13:00.001-08:00

A quilómetros

Cos ollos cravados no horizonte
nin sequera sei por que quedas
É coma se xa estiveses a quilómetros de aquí.

Estou vivo
Jackson Browne

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/zZ3oqQG7KAQ

Miles away - Jackson Browne

2011-11-13T08:01:00.000-08:00

O Avapiés

Se resoa o Avapiés en min, como fondo sobre todas as resonancias da miña vida, é por dúas razóns:

Alí aprendín todo o que sei, o bo e o malo. A rezar a Deus e a maldicirlle. A odiar e a querer. A ver a vida crúa e espida, tal como é. E a sentir a ansia infinita de subir e axudar a subir a todos o chanzo de máis arriba. Esta é a razón.

A outra razón é que alí viviu a miña nai. Pero esta razón é miña.

Arturo Barea
A forxa dun rebelde

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.youtube.com/watch?v=UUSbcmwt_Eo&feature=colike

A Song From Under The Floorboards - Magazine

2011-11-10T11:44:00.000-08:00

Corpo de tango

Por seguir a mi conciencia
estoy bien en la palmera,
sin un mango en la cartera
y con fama de chabón.
Esta es la época moderna
donde triunfa el delincuente,
y el que quiere ser decente
es del tiempo de Colón.

Lo cortés pasó de moda,
no hay modales con las damas,
ya no se respetan canas
ni las leyes ni el poder.
La decencia la tiraron
en el tacho 'e la basura
y el amor a la cultura
todo es grupo, puro bluff.

¿Qué pasa en este país,
qué pasa, mi Dios,
que nos venimos tan abajo?
¡qué tapa que nos metió
el año sesenta y dos!
¿Qué pasa?
¿Qué signo infernal
¿Qué signo infernal
lo arrastra al dolor?
Ya ni entre hermanos se entienden
en esta gran confusión...
Que si falta la guita...
Que si no hay más lealtad...
¿Y nuestra conciencia,
no vale eso más?

Refundir a quien se pueda
es la última consigna
y ninguno se resigna
a quedarse sin chapar...
Se trafica con las drogas,
la vivienda, el contrabando.
Todos ladran por el mando,
nadie quiere laburar.

Los muleros van en coche
Satanás está de farra
y detrás de la fanfarra
salta y baila el arlequín...
¡Es la hora del asalto!
¡Métanle que son pasteles!
Y así queman los laureles
que supimos conseguir.

Bronca
Letra de Mario Battistella

Banda sonora:

http://youtu.be/GZI1sL0ttro

Bronca - Osvaldo Pugliese y Alfredo Belusi

2011-11-10T11:10:00.000-08:00

Os pasos de novembro

Baixo a leve néboa de novembro
choven follas nesta rúa anónima,
sen nome para min que a paseo
en busca dun diario e dun café.

Aos lados observo casas baixas
cos xardíns pechados cuxos muros
son manchas encarnadas pola hedra
baixo a leve néboa de novembro.

Bate o vento as árbores. Os meus pasos
percorren as baldosas amarelas
mentres ninguén se cruza no meu camiño.

Non é esta a cidade que aí fora clama
nin eu na miña soidade, o que cría.
Cambia a paisaxe e todo dentro cambia.

Superponse ao noso labirinto
outro no que de novo nos perdemos.
Cesan as referencias. Limítome
a deixas que a angosta rúa esgote
a súa parte de destino.

Dende fóra. Poema incluido no disco Luz de terra, de Pablo Guerrero.

Álvaro Valverde (Plasencia -Cáceres-, 1959)

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://www.myspace.com/luzdetierra/music/songs/por-la-calle-del-aire-39988490

Por la calle del aire - Pablo Guerrero

2011-11-10T03:28:00.000-08:00

Os bosques

Fun aos bosques porque quería vivir deliberadamente, enfrontar só os feitos esenciais da vida, e ver se podía aprender o que ela tiña que ensinar, non sexa que cando estivese por morrer descubrise que non vivira. Non quería vivir o que non fora a vida; é tan fermoso vivir!; tampouco quixen practicar a resignación, a non ser que fose absolutamente necesaria. Quixen vivir profundamente e extraer toda a medula da vida, vivir en forma tan dura e espartana como para derrotar todo o que non fora vida, cortar unha ampla ringleira ao rentes do chan, levar a vida a un canto e reducila aos seus menores elementos, e se fose mesquiña, obter toda a súa xenuína mesquindade e dar a coñecer a súa mesquindade ao mundo, ou se fose sublime, sabelo por propia experiencia e poder dar un verdadeiro resumo diso na miña próxima saída. Porque me parece que a maioría dos homes se achan nunha estraña incerteza acerca de se a vida é do demo ou de Deus, e deduciron apresuradamente que a principal finalidade do home aquí é "glorificar a Deus" e gozar del na eternidade.

Non obstante, vivimos mesquiñamente, como as formigas, aínda que a fábula nos conta que hai moito fomos transformados en homes; loitamos con grúas como os pigmeos; é un erro sobre outro erro, remendo sobre remendo, e a nosa mellor virtude ten, para esta ocasión, unha miseria superflua e evitable. A nosa vida está esmiuzada polos detalles. Un home honrado poucas veces necesita contar máis que os seus dez dedos, ou, en casos extremos, pode engadir os outros dez dos pés e comprar a vulto o resto. Sinxeleza, sinxeleza, sinxeleza! Que os teus asuntos sexan dous ou tres e non cen ou mil; en lugar dun millón, conta media ducia e leva as súas contas sobre a uña do teu polgar. No medio deste mar picado da vida civilizada, son tales as nubes e tormentas e areas movedizas e mil outras cousas ás que hai que atender, que un home ten que vivir facendo cálculos se non quere naufragar e ir ao fondo e non chegar a porto ningún, e sen dúbida ha de ser un gran calculador o que triunfe.

Walden. A vida nos bosques

Henry David Thoreau

Fotografías de Emilio Blanco

Banda sonora:

http://youtu.be/zvYPcVLx8aE

Gli Scoiattoli nel Bosco - Chiara Ragnini

2011-11-09T11:59:00.000-08:00

Sopros na noite

Aquí contra a miña pel o sopro
da túa respiración durmida
E alén fóra
O murmurio do vento errante pola noite
Que trae dos transfondos a efusión solitaria
Do tumulto calado das cousas
E entre un e outro sopro
Coas ás abertas caendo polo tempo
A extensión do abrazo
dun ditoso eu mesmo de musical ausencia
Que bebe un fondo río de amor e de misterio
Cuxas dúas mans son
Dous alentos disímiles.

Novas sentencias de amor
Tomás Segovia

No porto 1. Fotografía de Roque Soto

Banda sonora

http://youtu.be/_mRFWQoXq4c

Night moves - Bob Seeger

2011-11-09T03:00:00.000-08:00

Na tristura das horas do desterro,

ante os meus ollos, rebulindo, brilan

roxas e ardentes, pra morrer nun sopro,

voadoras muxicas.

Son as miradas rúas: as que soltas

no aburrimento triste desa vida

conque o ceo a friaxe do teu peito

xustamente castiga.

Como saben que as quixen e inda as quero

co sufrido penar daqueles días,

veñen a consoarme, garimosas...

mais que ti compasivas!

Rimas
Ramón Cabanillas

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/CkTQUtx818w

Free Bird - Lynyrd Skynyrd

2011-11-07T10:58:00.000-08:00

Rúa de Tribulete

... e estes españois non van a ningunha parte, pasan, andan, o rostro alegre e o camiñar vivo, porque o ceo é azul, porque fai frío ou vai calor, que iso dá igual, porque as súas vidas son unhas vidas sen obxecto.

Historia dunha taberna
Antonio Díaz Cañabate

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora

http://youtu.be/4vzL_cnBusE

Pasacalle - Boccherini

2011-11-06T12:52:00.000-08:00

O tempo

Chove mainiño fóra.

Nada importa.

Chove, chove lenemente...

E baten brandas as pingas no cristal,

baten no meu corazón en paz.

É unha tarde de Decembro

e chove.

Nada importa.

Prenderei a lareira
Vicente Reboleiro

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/5qRJIBtbc2c

Riders on the storm - The Doors

2011-11-05T07:09:00.000-07:00

Apuntamento de primavera no Retiro

Paxaros nas amendoeiras en flor. Violetas por todo o chan. Nos negros madeiros, os grandes lunares amarelos das grandes ramas podadas.

Ao fondo, alto de nivel, o estanque coas súas ondas rechamantes, que traen unha nostalxia do mar do sur.

A bandeira española e unha fila de lanchas verdes e amarelas contra a verde felpa da beira nova, como nun presebe de primavera.

Sobre o fondo vérdescho desta outra auga estancada, as roseiras frescas, transparentes de sol.

Soedades madrileñas

Juan Ramón Jiménez

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/xPHMYQBthdg

Katie cruel - Bert Jansch

2011-11-04T05:02:00.000-07:00

Letras Galegas 2011

Atrocity exhibition

Deixa un bico no espello
Onde arde a miña sombra pola noite
E que podrezan xuntas
A imaxe da túa ausencia,
Silueteada en roxo cos teus lavres,
E o perfil violento do meu soño
Que enxendra amor gris fume
Un odio carmesín
E na lengua e nos dentes
Sangue e semen

poemas 1981 - 1991

Lois Pereiro

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/5AqeqAQ1ILI

Atrocity exhibition - Joy Division

2011-11-03T05:15:00.000-07:00

Antiga noiva verde

Como altura: ti sitio

de áers, sitio alto.

Cada soño, sentidos

amorosos ensoño.

Por qué así existes

en ombría marea

de renovadas frontes

e palidez aceda?

Corazón de silencios

e desveladas sombras,

de pechados antigos

circos i escuras zonas.

Espellos demudados,

poesía ou estancia,

imaxe dos teus craros

fíos de vida varia.

Esquina de ti mesma,

esquiva e sempre amabel,

chamada por sorpresas

a muros que non sabe.

Coma ponla e medusa

ou frol extraordinaria.

Ti si sede. Falaron

de aérs e de estancias.

Dona do corpo delgado
Álvaro Cunqueiro

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/U2_sqMmeP4U

Díxenlle á rula - Amancio Prada

2011-11-01T14:05:00.000-07:00

En pleno monte

A noite enteira
oín o vento de outono
en pleno monte

Kawai Sora

Fotografía de Emilio Blanco

Banda sonora:

http://youtu.be/epZcaUavIjo

Trees They Do Grow High (BBC live 1980) - John Renbourn Group

2011-10-30T06:17:00.000-07:00

You wind of March

...

Reabriches a dor.

Es a vida e a morte.

Sobre a terra núa

pasaches lixeira

coma andoriña ou nube,

e o torrente do corazón

reanimouse e irrompe

e espéllase no ceo

e reflicte as cousas...

e as cousas, no ceo e no corazón

sofren e retórcense

na túa espera.

É a mañá, é aurora,

sangue de primavera,

ti violaches a terra.

A esperanza tórcese,

e agárdate e chámate.

Es a vida e a morte.

O teu paso é lixeiro.

Last blues, to be read some day

Era só un galanteo,

seguramente o sabías...

alguén foi ferido

ha moi tempo.

Todo está igual,

o tempo pasou...

un día chegaches,

un día morrerás.

Algún morreu

hai moito tempo...

alguén que intentou,

pero non soubo.

Virá a morte e terá os teus ollos
Cesare Pavese

Fotografías de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/B3OzxLSeWWU

Verrá la morte (Cesare Pavese) - Leo Ferré

2011-10-29T17:36:00.000-07:00

Rosa de Cimarrón

Roda, segue o teu curso
Rosa de Cimarrón.
Os días de po fóronse
Rosa de Cimarrón.

As sombras palpan a area e intentan ver quen permanece de pé,

esperando na túa ventá,

Observarás o que elas quizais mostren?
Podes oílas invocar? Sábese que elas caeron sobre
campos de lume fríos e escuros e que nunca ven unha faísca de brillo candente.

Roda, segue o teu curso
Rosa de Cimarrón.
Os días de po fóronse
Rosa de Cimarrón.

Ronseis que levaron á casa os ecos de nomes que ti coñeciches,
catro días chegando altas e amorosas só para ti;
es o único ao que elas querían cambiar, o único ao que elas querían dar
o mellor para viaxar cando as estelas caian.

Corazóns como o teu necesítanse

para seguir o amencer
arroupado nunha canción
Rosa de Cimarrón.

Rosa de Cimarrón (Poco)

Rusty Young

Fotografía de Emilio Blanco

Banda sonora:

http://youtu.be/si-Ql8aoSBE

Rosa Of Cimarron -Poco

2011-10-28T04:15:00.000-07:00

Karma

Quero unha casa edificar
como o sentido da miña vida.
Quero en pedra a miña alma deixar
erixida.

Quero labrar o meu eremitorio
no medio dun horto latino,
latín horaciano e grimorio
bizantino.

Quero a miña honesta varonía
transmitir o fillo e o neto,
renovar na vara miña
o respecto.

A miña casa como unha pirámide
ha de ser templo funerario.
O rumor que move a miña clámide
é de Terciario.

Ramón del Valle Inclán

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/Kq8ZqVTrOFI

Saint James Infirmary -Trombone Shorty & Orleans Avenue

2011-10-28T03:15:00.000-07:00

Inverno

Como lobos nunha estación seca

Xerminamos por todas as partes

Amando a chuvia,

Adorando o outono.

Un día mesmo pensamos en mandar

Unha carta de agradecemento ao ceo

E en lugar dun selo

Pegalo

Unha folla de outono.

Criamos que as montañas se esvaecerían,

Os mares esvaeceríanse,

As civilizacións esvaeceríanse

Pero permanecería o amor.

De pronto separámonos:

A ela gústanlle os grandes sofás

E a min gústanme os grandes barcos,

A ela gústalle murmurar e suspirar nos cafés

E a min gústame saltar e berrar nas rúas.

A pesar de todo

Os meus brazos ábrense ao universo

Esperándoa.

A alegría non é a miña profesión
Muhammad Al Magut

Fotografía de Roque Soto

Banda sonora:

http://youtu.be/CsmyVmhBPsk

Tierra -Mabü