CANSAZO NA HERBA

                                        

Os tristes

                                    "Aber wohl sind ih nen bekannt die verödeten Gassen

Und die trauernden Gärten"

                                            F. Holdërlin

                                                      "tristis es? indignor quod sim tibi causa doloris"

                                                          Ovídio. Tristium,IV.3.

 

Coñecen a beleza daquilo que perece;
a música, as ruínas dun xardin en outono,
a humidade dos libros en que se perde o tempo
e agardan entre a areia a chegada do mar.
Tamén senten nos ollos o peso das memórias, 
infáncia non tiveron para encher os seus días,
somente a densidade do cansazo na erba.
Pido unha noite intacta para os seus torsos fríos,
unha núben imóbel para o seu abandono.
Atados como deuses ao máis fundo da noite
da decrépita luz do ocaso
unha voz ven
que atravesa o páramo e me busca.

É un designio que estaba neste corpo de meu. 

O corpo e as sombras

Eusebio Lorenzo

Pintura de Georges Valmier