ONDE ABOIO
Criatura de illa Rodeada de mar por todas partes, son illa asida ao talo dos ventos... Ninguén escoita a miña voz, se rezo ou berro: Podo voar ou afundirme... Podo, ás veces, morder a miña cola en signo de Infinito. Son terra esgazándome... Hai momentos en que el me cega e acovárdame, en que a auga é a morte onde aboio... Pero aberta a mareas e a ciclóns, finco no mar raíz roto. Crezo do mar e morro del... Álzome para volverme en nós desatados...! Cómeme un mar batido polas ás de arcanxos sen ceo, naufragados! Dulce María Loynaz (1902-1997) Fotografía de Sam Rock
