Saltar ao contido principal

Publicacións

Entrada destacada

INCERTAS LATITUDES

Utmost isle Non te pintou Abril Nin a paixón escura dos poentes; A mirada alongada ás perspectivas De naves con perdido corazón, Tampouco puido, ó cabo, posuír eses símbolos tépedos. Non estabas no esteiro, lonxe, lonxe Naquel vello relato dos naufraxios máis puros, Nin no mencer confuso de tanta primavera Co coitelo e a rosa; Ausente coma a ausencia dun rostro que nos vence, Coma unha praia soa á que fomos chorar e non dicimos Cando. Con ninguén feneciches mentres Morte baixaba Coma setembro ó mar desde os balcóns E as búxolas calaban a dirección da Thule inacadable. Por vós deixaron mirto, Nome, periplo e canto outros que dormen Nese leito de sal dos almirantes E coa coita do mar feita vento sen rumbo. Foi un vogar solemne ou un louco periplo, Incertas latitudes dos anceios, Metáforas dos corpos das mulleres de nunca, Santuario de quillas que arelamos cos ollos, Segredo navío Feliz e solitario coma verso que amamos, Quedanza i

Publicacións máis recentes

TÚAS PUPILAS

BEIRA IMPRECISA

ARPÓN DE BÁGOAS FIRENTES

COMO UN NÓ NA TÚA GORXA

DE NINGUÉN ME PUIDEN DESPEDIR

NO MEU PEREGRINAR

CENTENARIO DE PASOLINI

O ASASINAR COBARDE DA BELEZA

CLAMORES DE SOIDADE

MADRID - ILLA DE SAN SIMÓN - OAK PARK