En busca da cagalla do lagarto

  Na coberta do buque feríame a feroz melancolía. Quizáis era a nostalxia da terra tenramente azaneándome. Unha estrela na azul tinta do ceo tamén me azaneaba misteriosa. Un vislume de luces  e de sombras, de corpos entre as ondas evasivos remolcaba as escumas  antre o ronsel  voráxin do navío. Nas próvidas soedades  vin nacer unha flor como tremando, na outanoite fondísima apousada. E soñéi con estrelas. Nebulosas  caíndo de aló enriba como lúas sobre a curva do mar. Axonlleime  na solitaria proa acubillada.  Man que escribiu no mar Pura Vázquez Fotografía de    Yusuf Çelik