Saltar ao contido principal

Publicacións

XERARDO RODRÍGUEZ ARIAS E MANUEL BLANCO: escritores do val

BOSQUE AFÓNICO

Abriríanse as chairas para que eu mirase Abriríanse as chairas para que eu mirase que eu puidese contemplar bosque afónico e seca páramo de augas colmadas de sombra expansións de cereais doentes O relente tinxe as linguas de fertilidade e avanza dilata gorxas onde gorecen vermes así tamén a combustión interna dos corvos a calor interna das casas impregnada de néboas Cero Oriana Méndez Fotografías de  Roque Soto

Publicacións máis recentes

NAQUELA RATEIRA

AS ESTRELAS DA PRADERÍA SEGUEN A ESCENTILAR

Á TARDIÑA BAIXA

E VAGUEANDO, VOU PENSANDO

ONDE ABOIO

CIDADE DE MORTE

COMO VIVE UNHA PEDRA

PLÁSTICA GALEGA/JULIO TIZÓN