PRISIONEIRA DAS SOMBRAS
Orfeo no metro Esa que ves aí, na plataforma Dunha das estacións da liña verde (Abrigo azul, curta melena loira), Que atopas por azar na infinda rede; Esa que ves aí (está de costas) E, en canto suba ó tren, sabes que a perdes, Esa muller que ves, chámase Eurídice, Prisioneira das sombras, ela vive. Se ti queres roubar a fermosura Desta muller, obter unha mirada (Tódalas miradas son intrusas; Nelas apostas sempre a todo ou nada) Has lembrar esa música das musas, Perseguirás por túneles á estraña, E así, neste momento, como Orfeo, Descendarás ó Tártaro sen medo. Ramiro Fonte
