Dende
aquelas fiestras
Si
aquela muller, naquela fiestra,
fose
unha muller nova e fermosa,
e
tivese unha vista tal que poidese
contemplar
o meu rostro, e decatarse
de
canta fame de amor teño!
Xúrovos
que non poido vivir sin muller!
O
mesmo can meu, que me lambe os pés, o sabe.
Pro,
por que iba a ter ela esa diviña ollada,
que
deixa ver de fiestra a fiestra,
a
traveso da ancha praza, i ela non ten amor,
i
eu, en troques, que teño todo o amor do mundo,
non
poido ver xiquer, sober dos castiñeiros de Indias,
si
ela é nova, si é fermosa?
E
si chora cando eu choro, corazón, corazón valeiro.
Por
qué non haberá, ouh Deus!, isas miradas?
Poemas apócrifos
Álvaro Cunqueiro,
que firmó como Giorgio Cantalupo. 1971.
Pinturas de Li Wentao
.jpg)
Comentarios