Dende aquelas fiestras

Si aquela muller, naquela fiestra,

fose unha muller nova e fermosa,

e tivese unha vista tal que poidese

contemplar o meu rostro, e decatarse

de canta fame de amor teño!

Xúrovos que non poido vivir sin muller!

O mesmo can meu, que me lambe os pés, o sabe.

Pro, por que iba a ter ela esa diviña ollada,

que deixa ver de fiestra a fiestra,

a traveso da ancha praza, i ela non ten amor,

i eu, en troques, que teño todo o amor do mundo,

non poido ver xiquer, sober dos castiñeiros de Indias,

si ela é nova, si é fermosa?

E si chora cando eu choro, corazón, corazón valeiro.

Por qué non haberá, ouh Deus!, isas miradas?

 

Poemas apócrifos

Álvaro Cunqueiro,

que firmó como Giorgio Cantalupo. 1971.

Pinturas de Li Wentao