AGÁRDAME NA PORTA ESTÉRIL DO INFERNO

                       
                           
                           "Cando el abra o séptimo selo, extenderase
                           no ceo un longo silencio. Eu vexo sete
                           anxos que se tenden ante Deus, e el
                           entrégalle as sete trompetas".
                                         (Karin, en "O séptimo selo")



ABRÍN OS SETE SELOS e botei unha ollada
o tímpano apocalíptico, ós sete cabaleiros,
ós capiteis bordados de morte incandescente
con fíos de carbón e de lume,
de sexos martelados.

Demos, serpes, dragóns e gadañas afiadas
para a definitiva sega do agosto sanguento.

Agárdame na porta estéril do inferno
que prometo levarte ás augas da Lanzada
para que as nove ondas che envolvan a cintura.

Quen ha de agroma-la semente que deitei en soños
no teu colo de nata, de mel e de castañas
recén caídas dos ourizos do outono.

Liébana semella estar moi preto
nestas horas de angustia e desamor.


Mergullado na nova Apocalipse
Xosé Lois Rúa

Fotogramas do filme O séptimo selo (Det sjunde inseglet). 1957, de Ingmar Berman

Comentarios