LINGUAXE FEITA DE NOTAS

 

Ás mans de Wanda Landowska

A Paquita Lamarque 

Sobre o teclado, dúas bolboretas 

revoloteaban con graza insólita.

Eran dúas mans brancas e fermosas

coa tenrura a flor de pel 

acariñando todo o teclado 

para arrincarlle risos e prantos,

voces do vento, susurros de ondas,

sones de prata e de cristal.

Eran dúas mans áxiles, brancas,

coa tenrura a flor de pel.

Baixo a suave presión daqueles

dedos, nacidos para arrincar 

o máis fermoso dos sons,

as buguinas derramábanse 

cos seus murmurios sempre nostálxicos

en tons tristes de bandoneón;

e as carricantas, con monocordes tons eternos, 

daban ao aire notas de estío

cheas de doce sabor a froitas,

rumor de espigas de pretos grans 

cun acento ebrio de sol.

Sobre o teclado, eran dúas tenras 

belas magnolias aquelas mans 

que prodigaban longas caricias

suaves cal seda, doces cal mel.

Coa súa linguaxe feita de notas 

e de silencios feitos de trinos

de aves cantoras e de candencias

de brandas brisas e auga de mar, 

descifrei claves tan fondas

como o silencio dos arcanos

que hai nos mundos descoñecidos

e que esa maga fíxome aprender.

Cando tocaba, eran dúas magas

aquelas mans; eran dúas ás,

dúas azucenas recentemente abertas

e eran dous raios de luz lunar.

Toda a maxia dos sons 

destacábase baixo as xemas 

daqueles dedos, que sen palabras,

falaban quedo ao corazón.

Aquelas mans, aquelas mans,

por que non tocan xa a súa emoción?

Esbozos de figuras emblemáticas
María Huidobro