PRISIONEIRA DAS SOMBRAS

 Orfeo no metro

Esa que ves aí, na plataforma

Dunha das estacións da liña verde

(Abrigo azul, curta melena loira),

Que atopas por azar na infinda rede;

Esa que ves aí (está de costas)

E, en canto suba ó tren, sabes que a perdes,

Esa muller que ves, chámase Eurídice,

Prisioneira das sombras, ela vive.

Se ti queres roubar a fermosura

Desta muller, obter unha mirada

(Tódalas miradas son intrusas;

Nelas apostas sempre a todo ou nada)

Has lembrar esa música das musas,

Perseguirás por túneles á estraña,

E así, neste momento, como Orfeo,

Descendarás ó Tártaro sen medo.

Ramiro Fonte